Kipu to system zapisu liczb i innych danych stosowany przez Indian andyjskich (m.in. w państwie Inków). Polegał on na utrwalaniu danych za pomocą węzłów wiązanych na sznurkach, których sekwencje odchodziły od sznurka głównego (poziomego).
Zdefiniuj procedurę KIPU :słowa, gdzie dana :słowa jest niepustą listą słów złożonych z małych liter alfabetu łacińskiego (bez polskich znaków diakrytycznych), rysującą sznurki z węzłami. Co trzecią literę alfabetu poczynając od a (czyli litery a, d, g itd.) kodujemy węzłem pojedynczym (obrócony kwadrat), co trzecią literę poczynając od b (b, e, h itd.) węzłem podwójnym (dwa kwadraty, wierzchołek drugiego leży w środku pierwszego), pozostałe węzłem potrójnym (trzy kwadraty) patrz przykłady. Każde kolejne słowo kodowane jest jednym pionowym sznurkiem. Odstępy pomiędzy węzłami-literami są równe przekątnej pojedynczego kwadratu, a odstępy pomiędzy pionowymi sznurkami dwóm przekątnym. Rysunek musi mieścić się na ekranie i spełniać jeden z dwóch warunków: długość sznurka głównego wynosi 600 lub długość najdłuższego pionowego sznurka wynosi 400.
Poniżej widać efekty wywołań KIPU [a b c abc] oraz KIPU [ala ma kota].